Leermomenten

Laat ik nou eens iets schrijven over de leermomenten, die ik afgelopen tijd gehad heb. Ik kan dat het makkelijkst achteraf zo bekijken.Soms gebeuren er dingen, die even te heftig zijn om het meteen als leermoment te kunnen beschouwen. Sinds de 3-daagse training begin februari van Pauline (zie vorige blog) kan ik eigenlijk meestal bijna meteen “schakelen” van een “oei of zelfs au, dat komt aan”-moment naar een “zo, dat was leerzaam”-moment. Ik vind door een oefening, die ik leerde onmiddellijk weer de rust in mijzelf, kan snel bij mijn gevoel komen en “het een plekje geven”.

Mééstal zei ik, want afgelopen weekend lukte het mij (voor het eerst sinds de training) even niet. Waar het mee begon, weet ik niet zeker, maar feit is, dat er al enkele weken iets niet goed voelde in mijn rug. Ik probeerde het met mijn oefeningen, Chi Kung, liefde en massage e.d. weg te krijgen, maar dat lukte niet echt. Vrijdagavond gebeurde er iets (per mail), wat ik eigenlijk niet oké vond, maar toch toestond (voor het “plezier” van die ander), maar waar ik een slecht gevoel aan overhield. Vrijdagnacht heel naar geslapen en gedroomd, zaterdag barstende koppijn en nu ook zere nek. Nog niet geluisterd naar mijn gevoel.. Zaterdagnacht weer heel naar geslapen, zondag zat mijn nek helemaal “op slot” en mijn rug was extreem pijnlijk! Pas toen actie ondernomen naar die ander toe, dat ik het niet oké vond..Daar ontstond een ruzie uit, ik was niet in staat te “schakelen” en hield erge last van die ruzie en alle nare dingen die geschreven werden per mail. Ook nog tijdens verjaardagsfeestje van Judith een soort aanvaring met iemand (waar ik dat nog nooit mee gehad had!), wat mij van streek maakte en bericht over het overlijden van een nog jonge kennis(kende haar al jaren en hoorde niets meer van haar…).

Ik was kapot zondagavond, maar sliep ook weer rottig.. Maandag gelukkig naar de chiropractor om alle scheef staande wervels recht te laten zetten. Alles zat erg vast, mede veroorzaakt door al die spanning, die ik opgebouwd had, daar ben ik zeker van. Ik voelde erna niet alleen enorme opluchting, maar ook een huilerig gevoel (ik hoefde nét niet te huilen). Ik kon mij weer ontspannen, kon die nare dingen, die gebeurd waren weer in perspectief zien en los laten en er enorm van leren! Ik kon weer liefde voelen en liefde geven aan alles om mij heen. Ik weet nu wat ik voortaan anders ga doen. Ik ga niet meer onmiddellijk antwoorden als mij iets voorgelegd wordt, maar eerst tijd nemen om te vóelen wat ik ervan vind! Ik wil echt nog meer naar mijn gevoel gaan luisteren.

Ik heb eigenlijk een heel goede intuïtie, maar luister er niet altijd naar. Door veel pijn kan het gebeuren dat je niet alleen de pijn verdringt, maar ook gevoelens en intuïtie. Ik heb vrijdagavond eigenlijk gewoon gevoeld, dat er iets aan het verhaal van die ander niet klopte, dat zij mij iets op de mouw probeerde te spelden en een trucje uithaalde, maar ik heb er niet naar geluisterd. Daardoor sliep ik zo slecht en gingen mijn rug en nek steeds meer vast zitten. Harde pijnlijke les, maar leerzaam was het! Dat doe ik voortaan anders.

Die aanvaring op het feestje stond er op zich los van, maar ik straalde toch iets uit van kwetsbaarheid o.i.d., anders was dit nooit zo gelopen. Die man heeft nog nooit zo tegen mij gedaan. En dat overlijden van die kennis heeft er zeker niets mee te maken, wel dat het berichtje precies die dag tot mij kwam, want bleek dat zij vorig jaar al overleden was, alleen kwam ik er nu bij toeval achter! Au!

Het hele universum werkte eraan om mij te laten ontdekken hoe het in elkaar stak!

Het waren twee bijzondere leermomenten!

Warme, liefdevolle groet

Stella

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.