Verkwikkend en helder

Ik heb een verkwikkende slaap genoten vannacht! Zo fijn, na zoveel onrustige en korte nachten. Ik denk dat het zeker meespeelt, dat ik mij (mijn gevoelens/gedachten) uitgesproken heb naar iemand. Mijn gevoelens erover geuit, geeft toch opluchting. Ik voel dat ik ook beter weet waar ik ZELF aan toe ben, hoe ik er in sta.
Zoals ik het zie is er slechts nog pijn bij die ander, die mogelijk te maken heeft met “oude pijn” en niet zozeer met mij. Ik had de vriendschap graag voortgezet, maar wel mét openheid en eerlijkheid en ruimte voor ieders gevoelens en eigenheid. De één is nou eenmaal meer extravert en de ander introvert. Dat verschil heb ik met zoveel vrienden/vriendinnen. Ik ben wel extravert, hoewel soms terughoudend/voorzichtig (veroorzaakt door “lessen” in het verleden). Die eigenschappen van elkaar niet alleen respecteren maar zelfs waarderen, omdat je van elkaar kunt leren. Een relatie kan zich verdiepen, juist door confrontaties en issues, waar je tegen aan loopt. Dat geeft dan weer helderheid.

Ik ben enorme voorstander van openheid, eerlijkheid naar elkaar, ook al is dat niet altijd makkelijk (voor 1 van de 2 of allebei).
Voor mij is de definitie van vriendschap:
*Door dik en dun, in openheid, met respect voor elkaars on-hebbelijkheden, elkaar kunnen vergeven als er eens iets voorvalt waar één van beiden of allebei zich onprettig bij voelt, maar wat wel uitgepraat is.
*Liefde voor elkaar blijven voelen, juist om wie en hoe je bent. Ook als het soms lastig is.
*Elkaar altijd het mooiste en beste toewensen.
*Elkaar willen helpen om de mooiste, fijnste, beste versie van jezelf te worden/zijn.
*Eerlijk naar jezelf en je eigen aandeel in een conflict of situatie durven kijken
*dus 100% verantwoording kunnen nemen voor de gevoelens die je zelf hebt, zonder de “schuld” bij de ander neer te leggen.
*Veel plezier aan elkaars gezelschap en contact beleven.

Hoe zien jullie dit? Of vergeet ik nog iets wat voor mij de waarde van een relatie of vriendschap uitdrukt?

Feedback welkom!

P.S.

Inmiddels ben ik er achter, dat ik beter af ben zonder deze “vriendschap”..Het voelt rustiger. Er speelde allerlei oud-zeer mee bij de ander en dat raakte weer iets in mij (ook oude pijn). Dat werkte erg vertroebelend en vermoeiend. Dus het is helemaal prima zo wat mij betreft.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.